Από την Ιλιάδα του Ομήρου , Ραψωδία Σ 478-608 (Οπλοποιΐα)

Από την Ιλιάδα του Ομήρου , Ραψωδία Σ  478-608 (Οπλοποιΐα)

Και φτιάχνει πρώτα μια τρανή και στιβαρή ασπίδα παντού στολίζοντάς τη.

Και βάζει γύρω της λαμπρό τρίφυλλο μεταλλικό στεφάνι , όπου δένει το λουρί το ασημένιο.

Πέντε μετάλλου στρώματα έχει η ασπίδα. Σκάλιζει πάνω της πολλά στολίδια , με τη σοφή των δυο χεριών του τέχνη.

Στη μια μεριά φτιάχνει τη γη , τον ουρανό στην άλλη , αλλού τη θάλασσα και τον ακούραστο ήλιο και τη σελήνη ολόγεμη .

Σ` άλλη μεριά τα ζώδια όλα φτιάχνει , τ` άστρα που στεφανώνουν τον ουρανό.

Τις Πλειάδες και τις Υάδες και το δυνατό Ωρίωνα και την Άρκτο, που Άμαξα μερικοί την ονομάζουν ,

γιατί γύρω από τον εαυτό της στρέφεται και τον Ωρίωνα παραφυλάει και μόνο αυτή μες στα νερά του Ωκεανού δε λούζεται.

Φτιάχνει και δυο όμορφες πόλεις θνητών ανθρώπων. Στη μία γάμοι γίνονται , συμπόσια μεγάλα , νύφες προβάλλουν από τα σπίτια τους και οι λαμπαδηφόροι από την πόλη περνούν κι αντιλαλούν τραγούδια , γαμήλια , πολλά.

Νέοι χορευτές στριφογυρνούν κι ανάμεσα τους κιθάρες και αυλοί παίζουν . Οι γυναίκες μπροστά στην πόρτα στέκονται και θαυμάζουν.

Κόσμος συρρέει στην αγορά , όπου καβγάς θεριεύει. Δυο άντρες εκεί μαλώνουνε για την εξαγωρά ενός άντρα σκοτωμένου.

Ο ένας λέει πως τα έχει όλα ξεπληρώσει και βεβαιώνει το λαό , ενώ ο άλλος ισχυρίζεται πως τίποτα δεν πήρε.

Και οι δύο τέλος θέλουν στο δικαστή να πάνε , απόφαση να βγάλει. Οι άνθρωποι γύρω και τους δύο τους επιδοκιμάζουν και τους υποστηρίζουν.

Οι κήρυκες τον κόσμο συγκρατούσαν και οι γέροντες κάθονται πάνω σε λαξεμένους λίθους , μέσα στον κύκλο τον ιερό , στα χέρια τους κρατώντας τα ραβδιά των μεγαλόφωνων κηρύκων .

Σε αυτά έπειτα στηρίζονται και δικάζουν , καθείς με τη σειρά του . Και είναι στη μέση καταγής δύο τάλαντα χρυσά , για να δοθούν μετά τη δίκη σε όποιον πιο δίκαια μιλήσει .

Γύρω από την άλλη πόλη στρατοπεδεύουν δύο στρατοί πολυπληθείς με αστραφτερά τα όπλα . Δύο γνώμες έχουν κατά νου , ή να την καταστρέψουνε ή να μοιράσουνε στα δύο όσα πολύτιμα αγαθά η πόλη μέσα κρύβει .

Μα οι άλλοι (μέσα) δεν υποχωρούν και οπλισμένοι κρυφά παραμονεύουν . Στο τείχος πάνω στέκονται και το φρουρούν γυναίκες παντρεμένες , μικρά παιδιά και άντρες γερασμένοι .

Οι άλλοι (έξω) ξεκινούν . Ο Άρης και η Αθηνά η Παλλάδα είναι μπροστά , χρυσοί και οι δύο , χρυσά φορώντας ρούχα , όμορφοι , μεγαλόσωμοι , όπλα κρατώντας . Έτσι , θεοί αυτοί , απ` όλους ξεχωρίζουν . Οι άνθρωποι είναι μικρότεροι .

Φτάνουν σε τόπο που μπορούν να στήσουνε καρτέρι , σε ποταμό που πήγαιναν και πότιζαν τα ζώα , και καλυμμένοι κάθονται πίσω από τα λαμπερά , χάλκινά τους όπλα .

Πέρα , ψηλά , στέκονται δύο σκοποί στρατιώτες , που αγναντεύουν πρόβατα και βόδια με γυριστά τα κέρατα .

Γρήγορα περπατούν αυτά , με δυο βοσκούς κατόπι , που χαρούμενοι παίζουν τη φλογέρα . Το δόλο δε μυρίζονται .

Οι άλλοι (από την πόλη) σαν τους βλέπουν τρέχουν επάνω τους , γοργά τα κοπάδια των βοδιών και των αρνιών των άσπρων ξεχωρίζουν , σκοτώνουν και τους δυο βοσκούς .

Οι άλλοι (έξω) ακούν φωνή πολλή κοντά στα βόδια , εκεί που κάθονται στην ιερή συναγωγή συναθροισμένοι , αμέσως στα άλογα τα γοργοπόδαρα ανεβαίνουν και τους φτάνουν .

Σε μάχη παρατάσσονται και πολεμούν στου ποταμού τις όχθες . Με χάλκινα κοντάρια αλληλοχτυπιούνται .

Ανάμεσά τους η Έριδα , η Ταραχή της μάχης , του θανάτου η ολέθρια Μοίρα , άλλον κρατώντας ζωντανό μα μόλις πληγωμένο , άλλον απλήγωτο και άλλο νεκρό , στη μάχη σέρνοντάς τον από τα πόδια , ρούχο φοράει κόκκινο στους ώμους , βαμμένο από των ανθρώπων το αίμα .

Στριφογυρνούν και πολεμούν σαν ζωντανοί ανθρώποι και σέρνουν των νεκρών τα πτώματα ο ένας του άλλου. Ακόμα φτιάχνει (πάνω στην ασπίδα) χωράφι με χώμα μαλακό και εύφορο , τρεις φορές οργωμένο .Αγρότες πάνω του πολλοί στρέφουνε τα ζευγάρια και πάνω κάτω τα οδηγούν .

Κάθε φορά που στρίβουν στην άκρη του αγρού τους , κάποιος γλυκόπιοτο κρασί τους δίνει χέρι χέρι κι όταν γυρίζουν τη στροφή , ακολουθούν το αυλάκι , μέχρι να φτάσουνε βαθιά στου χωραφιού την άκρη .

Κι αυτό μαυρίζει πίσω τους , μοιάζει σαν οργωμένο κι ας είναι από χρυσό . Με θαυμαστή τη χύτευση , σαν θαύμα μοιάζει .

Φτιάχνει ακόμα πάνω της κτήμα βασιλικό που το θερίζουνε εργάτες κρατώντας στα χέρια τους κοφτερά δρεπάνια .

Κι άλλα δεμάτια πέφτουνε στη γη μέσα στ` αυλάκια κι άλλα με καλαμόσχοινα δένουν οι δεματάδες . Τρεις από αυτούς εκεί στέκονται και δένουν . Πίσω μαζεύουν τα παιδιά , τα κουβαλούν στις αγκαλιές και βιαστικά τα δένουν .

Ανάμεσά τους στέκει σιωπηλός ο βασιλιάς τους , σκήπτρο κρατώντας επάνω στο αυλάκι , χαρά γεμάτος . Κήρυκες λίγο πιο μακριά τραπέζι ετοιμάζουν κάτω από βελανιδιά .

Βόδι μεγάλο σφάζουν και ετοιμάζουν , ενώ οι γυναίκες κοσκινίζουνε πολύ λευκό αλεύρι , οι εργάτες για να φάνε . Κι επάνω της βάζει μεγάλο αμπέλι , σταφύλια γεμάτο , όμορφο , χρυσό .

Μαύρα έχει εκείνο τα τσαμπιά και μ` ασημένια δίχαλα στηρίζονται τα κλήματα ως την άκρη . Στις δυο πλευρές χαράζει αυλάκι από κύανο και φράχτη σηκώνει τριγύρω από κασσίτερο.

Ένα δρομάκι μοναχό φτάνει μέχρι τ` αμπέλι και το περνούν κουβαλητές , σαν γίνεται ο τρύγος . Κορίτσια και αγόρια νεαρά και χαρούμενα το μελιστάλακτο καρπό μέσα σε πλεχτά κοφίνια κουβαλάνε .

Κι ανάμεσά τους ένα παιδί παίζει γλυκιά κι οξύφωνη κιθάρα , και τραγουδάει όμορφα , με τη λεπτή φωνή του . Άλλοι το συνοδεύουνε στο όμορφο τραγούδι , βγάζουν κραυγές , χτυπούν τα πόδια τους στη γη κι ακολουθούν .

Φτιάχνει ακόμα πάνω της κοπάδι βόδια με κέρατα όρθα , από χρυσό φτιαγμένα και κασσίτερο . Τα βόδια μουγκρίζουνε κι από το σταύλο τρέχουν για βοσκή στο βουερό ποτάμι , πλάι στο λυγερό καλαμιώνα .

Τέσσερις χρυσοί βοσκοί τα βόδια ακολουθούνε κι εννέα γοργοπόδαρα σκυλιά τους συνοδεύουν . Δύο λιοντάρια τρομερά στα πρώτα βόδια ανάμεσα έχουν αρπάξει ταύρο που μουγκρίζει .

Μουγκρίζει γοερά καθώς μακριά τον σέρνουν . Πίσω του τρέχουνε σκυλιά και άντρες γεροδεμένοι . Μα τα λιοντάρια σκίζουνε του μεγαλόσωμου βοδιού το δέρμα , σπαράσοντας τα σωθικά και πίνοντας το μαύρο του αίμα .

Οι βοσκοί μάταια σπρώχνουν τα γρήγορα σκυλιά τους να ορμήξουν . Τα σκυλιά δεν το τολμούν , λιοντάρια να δαγκώσουν . Κοντά τους μόνο στέκονται , γαβγίζουν , ξαναφεύγουν .

Φτιάχνει ακόμα πάνω της ο φημισμένος θεός με τα γερά τα χέρια , βοσκοτόπι σε όμορφο λιβάδι , με πρόβατα άσπρα και πολλά και στάνες και σκεπαστά καλύβια και μαντριά .

Κι ο ξακουστός θεός , ο δυνατός στα μπράτσα , τη στολίζει με χοροστάσι, όμοιο με εκείνο που κάποτε μες στη παλιά Κνωσσό ο Δαίδαλος για την ωριοπλέξουδη Αριάδνη με τέχνη είχε φτιάξει.

Νέοι ελεύθεροι και νεαρές παρθένες ,που προίκα δίνουν οι γαμπροί βόδια για να τις πάρουν , εκεί χορεύουν , πιασμένοι μεταξύ τους από τους καρπούς.

Λεπτά υφάσματα φορούν οι κοπελιές για ρούχα και οι νιοί χιτώνες έχουνε, λινούς καλοπλεγμένους , που αμυδρά γυαλίζουνε φτιαγμένοι από λάδι. Αυτές φοράνε όμορφα στεφάνια κι αυτοί μαχαίρια έχουνε χρυσά κι απ` τα ασημένια τα λουριά τους κρεμασμένα .

Κι άλλοτε τρέχουν ελαφριά με γυμνασμένα πόδια , τόσο ελαφριά , όσο το εργαλείο του τροχού με τα χέρια του δοκιμάζει καθιστός ο κεραμοποιός αν θα γυρίσει .

Άλλοτε πάλι τρέχουν σε σειρές , αντίκρυ η μια στην άλλη . Κόσμος πολύς στέκει εκεί , γύρω από τον ερωτικό χορό κι ευχαριστιέται . Ανάμεσά τους ψάλλει θείος τραγουδιστής και παίζει την κιθάρα .

Από την αρχή του τραγουδιού δύο ακροβάτες στροβιλίζονται στη μέση . Βάζει ακόμα πάνω της ποτάμι , δυνατό και μεγάλο , τον Ωκεανό , στο ακριανό στεφάνι ολόγυρα της στεριοκάμωτης ασπίδας.

(Σ 478-608)

Προς: Εφημερίδα ‘Η Φωνή του Δήμου Δίου- Ολύμπου’

 Γλυφάδα 3 Απριλίου 2011

Προς:  Εφημερίδα  ‘Η Φωνή  του  Δήμου Δίου- Ολύμπου’

            Λεπτοκαρυά Πιερίας e-mail: fonido@yahoo.com

Κύριε Διευθυντά,

Με το γράμμα μου αυτό, θα ήθελα να σας παροτρύνω να συμβάλετε σε μια εκστρατεία, ώστε, αξιοποιώντας την πλούσια και παγκόσμια γνωστή μυθολογία της περιοχής μας, δηλαδή του Ολύμπου και των Ολυμπίων Θεών, να φτιαχτεί και να τοποθετηθεί στην Πλατεία της Λεπτοκαρυάς η πολυσυζητημένη και παγκόσμια γνωστή  Ασπίδα του Αχιλλέα! Ο Όλυμπος ήταν το κέντρο, το στρατηγείο του τρωικού πολέμου.

Υποτίθεται ότι η Ασπίδα κατασκευάστηκε στην ευρύτερη περιφέρεια της Λεπτοκαρυάς!  Και λογικό είναι να βρίσκεται εκεί που φτιάχτηκε.

Σαν ιδέα, την έχω ανεβάσει στο internet από το Δεκέμβριο του 2010, και είχα αρκετά ενθαρρυντικά σχόλια. Βλέποντας στην εφημερίδα σας και την πρόταση του κ. Τζιώλα Ιωάννη, για το άγαλμα του Ορφέα, χάρηκα ιδιαίτερα, αν και με τη δικά σας συμμετοχή, δημιουργήσουμε ένα τέτοιο κλίμα αξιοποιήσεως της ιστορίας και της μυθολογίας για το καλό του τόπου.

 Το σπουδαιότερο είναι ότι, τέτοιου είδους προτάσεις, δεν μπορούν να πάρουν τον καταστρεπτικό κομματικό χαρακτήρα.

Το χωριό μας δεν έχει κάποιο ιδιαίτερο χαρακτηριστικό σύμβολο ή μνημείο, για όλο το χρόνο.

Το Λιτόχωρο έχει  και  το Όνομα και τον Ενεπέα. Η Λεπτοκαρυά  έχει τα Λείβηθρα  μακριά και απόντα τον Ορφέα. Το Δίον έχει το Μουσείο και το Θέατρο. Ο Πλαταμώνας έχει και το Όνομα και το Κάστρο. Η Λεπτοκαρυά έχει την ωραία Παραλία για το καλοκαίρι ,Για όλο το χρόνο όμως, χρειάζεται ένα μυθολογικό αστέρι. Με την ασπίδα του Αχιλλέα και  το άγαλμα του Ορφέα, Θα προβάλουμε  το χωριό μας με μια επιβλητική  επική  παρέα.!

 Η Ασπίδα του Αχιλλέα, που θα συνοδεύεται με το κείμενο όλης της περιγραφής, θα είναι ένα πολύ σπουδαίο πολιτιστικό και διαφημιστικό αξιοθέατο. Θα είναι κάτι διαφορετικό, κάτι πρωτότυπο,  και μοναδικό στο συμβολισμό.  

Θα μου επιτρέψετε, με απλά λόγια , να υπενθυμίσω τον πολύ ανθρώπινο ‘μύθο’ για την Ασπίδα του Αχιλλέα.

Είναι λοιπόν γνωστό ότι ο Πάρις άρπαξε τη γυναίκα του Μενέλαου, την Ελένη και έγινε ο Τρωικός Πόλεμος.

Επίσης είναι γνωστό ότι ο Αρχιστράτηγος Αγαμέμνων, πήρε το ‘κορίτσι’ του Αχιλλέα, τη Βρισηίδα, και έγινε ο ‘σπαραγμός’ στο στρατόπεδο των Ελλήνων.

Οι Θεοί, από εδώ, από τον Όλυμπο, μετέχουν σε όλες τις ‘συνομωσίες’ του πολέμου, άλλοι με τους Τρώες και άλλοι με του Έλληνες. Ο Δίας μάλλον παίζει το ρόλο του ΟΗΕ!  

Ο Αχιλλέας κάνει ‘απεργία’! και δεν συμμετέχει στις μάχες εναντίον των Τρώων.

 Οι Τρώες στρίμωξαν επικίνδυνα τους Έλληνες στα πλοία τους και πάλι ο Αχιλλέας αρνείται να σπάσει την ‘απεργία’ του. Επιτρέπει όμως στο φίλο του, το γενναίο Πάτροκλο, να πάρει την Ασπίδα του Αχιλλέα και τον υπόλοιπο εξοπλισμό και μαζί με τους Μυρμιδόνες να βοηθήσει του Έλληνες. Αν και κατανίκησε ο Πάτροκλος τους Τρώες, ο Απόλλωνας, που ήταν με το μέρος των Τρώων, έβαλε την τρικλοποδιά στον Πάτροκλο και βοήθησε τον Έκτορα να  τον σκοτώσει και να  του πάρει την Ασπίδα του Αχιλλέα και όλο τον υπόλοιπο εξοπλισμό του.

Ο Αχιλλέας είναι έξω φρενών και ορκίζεται να σκοτώσει τον Έκτορα για να εκδικηθεί το θάνατο του πολυαγαπημένου φίλου του. Αλλά είναι άοπλος. Αυτό το έμαθε αμέσως η μάνα του η Θέτιδα, τον επισκέπτεται και τον παρηγορεί ότι θα πάει στον Ήφαιστο και  θα τον παρακαλέσει να του φτιάξει καινούργια Ασπίδα και τον  υπόλοιπο εξοπλισμό.

Με ένα σάλτο η Θέτιδα βρέθηκε στον Όλυμπο, στο  Εργαστήρι του Ηφαίστου, που ήταν κάπου εδώ, στην ευρύτερη περιοχή της Λεπτοκαρυάς!!.

Σύμφωνα πάντοτε με την Ιλιάδα του Όμήρου, (Ραψωδία 18, γραμμές  475-618 οπλικά), ο Ήφαιστος δέχθηκε ευχαρίστως να κατασκευάσει μια καινούργια Ασπίδα για τον Αχιλλέα.

Τα  μεγαλείο για το Αριστούργημα του Ηφαίστου, που  προκαλεί το ενδιαφέρον και τον θαυμασμό και την έρευνα  ακόμη και σήμερα, είναι η διακόσμηση της επιφάνειας της Ασπίδας του Αχιλλέα και το άτρωτο της Ασπίδας.

 Αφού την κατασκεύασε με χαλκό, 7χρυσάφι, ασήμι και καλάι, απεικόνισε-χάραξε στη επιφάνεια όλα τα ουράνια σώματα, τα στοιχεία της φύσης, ωκεανούς, ποτάμια , βουνά. Απεικόνισε 2 πόλεις, μια σε κατάσταση ειρήνης με  γάμους, μουσικές, χορούς και πανηγύρια. Απέναντι μια άλλη πόλη, σε κατάσταση πολέμου, με μάχες , φωτιές, σφαγές και καταστροφές. Έβαλε χωράφια, ζώα, αμπέλια με λαχταριστά χρυσαφένια  και μαύρα σταφύλια και ακόμη περισσότερες απεικονίσεις.

Πολλοί  αξιολογητές της περιγραφής της Ασπίδας του Αχιλλέα, λένε ότι η Ασπίδα περιγράφει όλο τον πολιτισμό και την τεχνολογική πρόοδο του Μυκηναϊκού Πολιτισμού. Άλλοι υποστηρίζουν ότι η Ασπίδα περιγράφει τον ίδιο τον Αχιλλέα, το χαρακτήρα, τις επιδιώξεις και τις γνώσεις του. Άλλοι πάλι ότι  εκφράζει το πνεύμα, τη φιλοσοφία, το πλαίσιο στο οποίο εξελίχτηκε ο τρωικός πόλεμος. Οι έρευνες και οι ερμηνείες συνεχίζονται!

 Τον 17^ον  Αιώνα, κάποιος ζωγράφος-χαράκτης, κατασκεύασε και διακόσμησε μια ασπίδα, σύμφωνα με την περιγραφή του Ομήρου και την  πρόσφερε για γαμήλιο  δώρα σε κάποιον αυτοκράτορα Λουδοβίκο.

Πάρα πολλοί άνθρωποι έχουν μελετήσει και κατασκευάσει την Ασπίδα του Αχιλλέα. Άλλοι πάλι ποιητές αντέγραψαν τον Όμηρο και έγραψαν την Ασπίδα του Ηρακλή, την Ασπίδα του Αινεία κτλ.

Πιστεύω ότι θα έχει πολύ μεγάλο ενδιαφέρον αυτή η περίφημη και πασίγνωστη Ασπίδα του Αχιλλέα  αν στεγασθεί στην Πλατεία της Λεπτοκαρυάς, όπου εμείς θα συμφωνήσουμε ότι  εκεί υπήρχε το Εργαστήρι του Ηφαίστου! Κανείς δεν μπορεί να αποδείξει ότι το Εργαστήρι του Ηφαίστου ήταν κάπου αλλού, γιατί απλούστατα δεν ήταν πουθενά, αλλά μόνο στη φαντασία του Ομήρου!

Η  πρότασή μου είναι η Ασπίδα να έχει ακτίνα τουλάχιστον 60 εκατοστά(διάμετρο 1,20 μέτρα). Κάτω από την Ασπίδα θα είναι χαραγμένο το πρωτότυπο κείμενο της Ιλιάδας, δίπλα μετάφραση του Μαρωνίτη και μία μετάφραση στην Αγγλική.( Κάποιος ειδικός θα το φιλοτεχνήσει και θα τα συνθέσει αρμονικά).

 Το κείμενο της περιγραφής έχει μεγάλη σπουδαιότητα, γιατί μεταξύ των άλλων, θα κεντρίσει πολλούς να διαβάσουν όλη την Ιλιάδα ή όλον τον Όμηρο.

Αν κ. Διευθυντά πιστέψετε και κάνετε μια τέτοια εκστρατεία, διότι έχετε αυτή τη δυνατότητα με την εφημερίδα σας, τότε θα έχετε προσφέρει μια πολύ σπουδαία υπηρεσία στο χωριό μας, και το όνομά σας θα μείνει αιώνιο μαζί με την Ασπίδα του Αχιλλέα.

Θα  έχετε τη συμπαράσταση όλων όσοι αγαπούν το χωριό μας και θέλουν την πρόοδό του. Ετεροδημότες και απόδημοι  ‘λεφτοκαρίτες’ θα είναι οι πρωτοστάτες αυτής της εκστρατείας. Η άποψή μου είναι, η Ιδιωτική πρωτοβουλία. Το κόστος θα συγκεντρωθεί από εισφορές, μικρές και μεγάλες, από το χωριό, τους ετεροδημότες τους αποδήμους και τους τυχόν φίλους της Πιερίας.

 Από τη Δημοτική Αρχή θα περιμένουμε πολύ λίγα πράγματα. Την Άδεια και το χώρο της εγκατάστασης.

Η ιδέα είναι να γραφούν, σε ειδική πλακέτα, τα  πρώτα  ,10 ,20 ,30 κτλ.  ονόματα που θα συμβάλουν οικονομικά ή με άλλο τρόπο στην ολοκλήρωση του έργου.

Πιστεύω ότι θα είναι πολλοί οι άνθρωποι, που θα θέλανε πολύ να μείνει αιώνιο το όνομά τους στην Πλατεία μας.

Όπως ίσως γνωρίζετε, κάθε Πέμπτη και για 24 Πέμπτες, απαγγέλλεται μία Ραψωδία της Ιλιάδας στο Εθνικό Θέατρο από τη μετάφραση του Μαρωνίτη. Τον Περασμένο Δεκέμβριο, που έγινε η αρχή, με τη Ραψωδία Α, λοιμός- μήνις, ήταν όλες οι προσωπικότητες των γραμμάτων και των τεχνών, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας κ. Κάρολος Παπούλιας, καθώς και  μέλη της Κυβέρνησης με την Υπουργό Παιδείας κ. Διαμαντοπούλου. Οι δηλώσεις τους ήταν ότι ήταν κάτι το υπέροχο. Η ηθοποιός δε    κ. Λυδία Κονιόρδου, που την απάγγειλε, είπε ότι χρειάστηκε 3 μήνες προετοιμασία και πρόβες.

Η ραψωδία Σ –οπλικά συστήματα, για την Ασπίδα,  απαγγέλθηκε την Πέμπτη 17 Φεβρουαρίου 2011. Ήμουνα εκεί. Το τι κόσμο είχε, το πόσοι μείνανε απέξω και τι ενθουσιασμός και τι χειροκρότημα πήρε η ηθοποιός ,  κ. Ελένη Κοκκίδου,  είναι κάτι απερίγραπτο.

Κύριε Διευθυντά, σας τα γράφω όλα αυτά για να τονίσω ότι δεν πρόκειται, με την Ασπίδα του Αχιλλέα, να αναστήσουμε κάποιον παλαιό και ξεχασμένο μύθο ή ίσως ιστορία, αλλά είναι ζωντανό γεγονός όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και σε πολλά άλλα μέρη του κόσμου. Χτυπήστε στο Google  ‘  H Ασπίδα του Αχιλλέα’ ή ‘The Shield of Achilles’ και θα δείτε τι θησαυρός υπάρχει πάνω σε αυτό το θέμα. Είναι μια εξαιρετική ευκαιρία, να αξιοποιήσουμε και να εκμεταλλευτούμε ένα μύθο, μιας ιστορικής εκστρατείας, που είναι και θα παραμείνει αιώνιος.